Basit Keynesyen Model Soru Çözümü

Basit Keynesyen Model'de, toplam talep yetersizliği, ekonomideki planlanan harcamaların (toplam talep) üretim kapasitesinden düşük olduğu bir durumu ifade eder. Bunu gidermek için genişletici maliye politikası uygulanır. Kamu harcamalarını artırmak, doğrudan toplam talebi yükselterek geliri artırır ve çarpan mekanizması ($k = \frac{1}{1-MPC}$) aracılığıyla etkisini büyütür. Diğer seçenekler ise daraltıcı politikalardır veya para politikası araçlarıdır, bu nedenle yanlıştır.

Transfer harcamaları çarpanı $k_G = \frac{c}{1-c}$ ve vergi çarpanı $k_T = \frac{-c}{1-c}$ olduğundan, mutlak değerleri eşittir: $|k_G| = |k_T|$. Transfer harcamalarındaki artış $\Delta G > 0$ için gelir değişimi $\Delta Y_G = k_G \cdot \Delta G$. Vergilerdeki azalma $\Delta T < 0$ için gelir değişimi $\Delta Y_T = k_T \cdot \Delta T$. $k_T$ negatif ve $\Delta T$ negatif olduğundan, $\Delta Y_T$ pozitiftir. Eğer $|\Delta G| = |\Delta T|$ ise, o zaman $\Delta Y_G = k_G \cdot \Delta G$ ve $\Delta Y_T = |k_T| \cdot |\Delta T| = k_G \cdot \Delta G$ (çünkü $|k_T| = k_G$). Dolayısıyla, $\Delta Y_G = \Delta Y_T$ olur ve her iki durumda da gelir artışı aynı büyüklüktedir.

Tasarruf paradoksu, basit Keynesyen modelin eksik istihdam varsayımına dayanır, burada fiyatlar sabittir ve çıktı talep tarafından belirlenir. Tam istihdamda, ekonomi potansiyel GSYİH'da çalışır, bu nedenle gelir (reel çıktı) değişemez. Tasarruftaki bir artış toplam talebi azaltırsa, bu eksik talep enflasyona veya diğer ayarlamalara yol açabilir, ancak reel gelir sabit kalır. Bu nedenle, tasarruf paradoksu, gelirin düşmesi anlamında tam istihdamda geçerli değildir; bunun yerine, talep şokları fiyat seviyelerini etkiler. Keynesyen analiz, kısa dönemde eksik istihdamın norm olduğunu varsayar, bu yüzden paradoks genellikle bu bağlamda tartışılır.